|
jaar zo
hoog mogelijk eindigen en dan mikken we uiteraard op een
top-3 notering. We willen niets liever dan ons
kwalificeren voor Europees handbal!"
"Natuurlijk is het zo dat onze ploeg erg jong en
nog relatief onervaren is en dat er ploegen zijn die al
veel meer gelouterd zijn maar het is toch ook al
gebleken dat dit jaar iedereen van iedereen kan winnen.
Wij gaan voor winst in elke wedstrijd!. Uiteraard hebben
wij ook de ambitie om verder te komen in de beker maar
dan moeten we eerst voorbij E&O komen en dat zal al
lastig genoeg worden.Als we die lastige klip kunnen
omzeilen zien we wel waar we uitkomen in de
bekercompetitie".
In
handbalkringen wordt gesproken over een stilzwijgende
afspraak binnen de spelersgroep om samen te blijven en
samen kampioen van Nederland te worden, klopt dat?
"Natuurlijk is het zo dat wij onlosmakelijk met
elkaar verbonden zijn na de ramp die onze gemeenschap
heeft getroffen. Beslissingen die wij zouden moeten
nemen zullen immer worden gewogen aan het belang van de
groep en aan ons gezamenlijke doel om het kampioenschap
binnen te halen. Natuurlijk is het wel zo dat het belang
van het individu niet blijvend ondergeschikt zal zijn
aan het groepsbelang".
Is
er een kans dat je neef en dorpsgenoot Marco Beers
aansluit bij deze groep?
"Onze huidige groep is jong en iedereen maakt nog
elk jaar een grote progressie door; daardoor worden we
ook als team nog elk jaar sterker. Natuurlijk zou het
dan mooi zijn als Marco zijn ervaring met ons zou kunnen
delen maar ik schat in dat hij gewoon in Duitsland zal
blijven bij VFL Gummersbach".
Hoe
staat het met jouw buitenlandse ambities?
"Op dit moment liggen mijn prioriteiten in
Nederland. Ik wil graag mijn studie volgend jaar
afronden en wat er dan gebeurt zien we wel. Natuurlijk
ben ik geïnteresseerd in een buitenlandse carrière en
zal ik elke mogelijkheid die ik krijg serieus in
overweging nemen maar het speelt op dit moment dus (nog)
niet'.
Je
bent inmiddels ook alweer 2 jaar lid van de
Oranje-selectie, hoe kijk je terug op de maand januari?
"Tja, door mijn blessure moest ik aan de kant
blijven zitten en ik kan wel zeggen dat ik het echt
gemist heb. Het is toch ook mijn team; ik hoor erbij en
had zeker na de goede stage van begin november 2002
meegespeeld. Ik zal dan ook bij de eerstvolgende
gelegenheid weer graag uitgenodigd worden".
Hoe
kijk je aan tegen je nieuwe trainer, Oleg Boiko, bij
Volendam?
"Hij heeft ons echt weer sterker gemaakt en hard
gewerkt aan het collectief en dan bedoel ik zowel
verdedigend ("was al goed onder George van Noesel")
als aanvallend. Oleg denkt heel sterk in structuren. Het
succes van ons team dit jaar is zeker ook het succes van
onze nieuwe trainer. Hij benadert alles vanuit een
topsportgedachte en dat past wel bij het Volendam van
heden. Volendam is toch verworden tot een ambitieuze
topsportvereniging".
Mogen
wij in de nabije toekomst ook rekening houden met de
dames van Volendam?
"Binnen de club zijn de mannelijke leden in de
minderheid, ongeveer 2/3 zijn dames. De dames zijn dan
misschien niet zo ver met hun ontwikkelingen op
topsportgebied maar binnen de club trekken we wel
allemaal heel goed met elkaar op. De heren en dames
steunen elkaar over en weer enorm; ook onze dames zijn
minstens zo hard geraakt bij de cafe-brand en dat heeft
ook zijn invloed gehad op de intensieve manier waarop we
nu met elkaar omgaan".
Hoe
bevalt het om met je jongere broer Billy in hetzelfde
team te spelen?
"Tja, het is wel "een baasje" hoor; hij
is druk, talentvol, gedreven en ondanks zijn leeftijd,
17 jaar, is hij in korte tijd al een volwaardige
eredivisiespeler geworden. Je snapt wel dat er in Huize
Duin tegenwoordig over niets anders meer dan handbal
wordt gesproken. (Vader is fysio van de club en er zijn
nog meer handballende kinderen!, red). We praten veel
over handbal en Billy neemt zonder enig probleem veel
aan van me aan en het is dus geweldig fijn om met elkaar
in 1 team te spelen!!"
We
blijven de Volendammers uiteraard volgen en de
handballende familie Duin in het bijzonder.
|
