Komende zaterdag neemt een van de meest markante trainers in Nederland afscheid. Na 50 jaar houdt Jan Alma het voor gezien als trainer. Binnenkort wordt hij 69 jaar en na 30 jaar eredivisie vindt hij het genoeg geweest.

"Zaterdag sta ik, bij de wedstrijd v.d.Voort/Quintus tegen Direkt Mail/BFC, voor het laatst langs de zijlijn, maar ik heb er nog geen gevoel bij," aldus Jan Alma tegen over handbalstartpunt dinsdagmorgen. "Wel een heerlijk gevoel dat het een thuiswedstrijd is. Geen lange busreis meer. Want na al die jaren heb je het zo langzamerhand wel gehad met ieder keer weer die bus in. Ieder weekend weg en die lange trainingsavonden. Ik ben blij dat het afgelopen is."
"Maar", zo gaat hij verder, "ik kijk op al die jaren met plezier terug. Ik heb een fijne tijd gehad. Veel mooie en goede resultaten behaald. Helemaal niks doen zal het wel niet worden. Ik ben lid van diverse verenigingen, dus daar zal ik wel geregeld opduiken. Maar van die stress-situaties ben ik verlost. Want het is niet zozeer al die trainingen geven en de wedstrijden coachen, maar veel meer alles eromheen, wat je toch veel stress bezorgt. Ik ben blij dat ik daarvan verlost ben."

"Zaterdag hopen we dit rampjaar nog goed te kunnen afsluiten. Want, dit was een jaar met een rampscenario," aldus Alma. "Een dergelijk scenario kun je niet vooraf schrijven. Er zijn zoveel rare dingen gebeurd en veel rare blessures geweest. In dat opzicht was het geen leuke situatie. Eigenlijk behoorden we gewoon bij de bovenste zes te spelen, tenminste... als er niet zoveel rare dingen waren gebeurd en zoveel blessures waren geweest. Blessures horen bij de sport, maar wat ons dit jaar is overkomen, grenst aan het onmogelijke. We hebben natuurlijk wel doorgewerkt. De sfeer in de groep is uitstekend gebleven, daar heb ik niks over te klagen gehad. Maar tegen dit scenario was niet op te boksen."

Je hebt natuurlijk wel gerant gestaan voor succes, al die jaren...
"Met Quintus hebben we het natuurlijk ook goed gedaan. Promotie naar de eredivisie, daarna meteen bij de bovenste vijf. Toen nog lekker meegespeeld en twee jaar geleden derde geworden. Eigenlijk hadden we er toen een paar mensen van buitenaf bij moeten hebben voor de echte doorbraak, om bij de top te kunnen blijven meedraaien. Aalsmeer is daar een mooi voorbeeld van. Die zwemmen ook niet in het geld en daar worden de spelers ook niet duur betaald. Maar blijvend succes trekt wel spelers aan. Vooral ook jonge spelers, want iedereen wil graag kampioen worden of Europacup spelen en dat is wat zich bij Quintus niet doorgezet heeft. Je blijft op die manier een toeleveringsclub voor de topclubs. Komend seizoen zullen Fabian van Olphen en Tim Remer in ieder geval weggaan. Fabian gaat naar het buitenland, hij heeft diverse aanbiedingen op zak en Tim Remer gaat naar E&O. Daarnaast stoppen Pim van Velzen en André Oldshoorn ermee, waardoor er heel wat routine verloren gaat en zie dat maar weer eens op te vullen. Niet iedereen is tegenwoordig meer bereid veel trainingsuren in zijn sport te steken. Het zijn maar een handjevol jongens die dat ervoor over hebben," volgens Alma. "Dat begint al bij de jeugd, ook daar wordt vaak maar een of twee keer getraind. Als ze dan overstappen blijkt ineens dat ze vier of vijf keer moeten gaan trainen en dan raakt men in paniek. Ouders beginnen te steigeren en vragen zich af hoe dat met school verder moet. Andere dingen kunnen ineens niet meer en dan haakt men af."

Op de vraag wat het mooiste succes was in zijn lange carrière, antwoordt Jan Alma: "Iedere promotie, ieder gesteld doel dat bereikt wordt, is een belevenis en een grote gebeurtenis op zichzelf. Maar de eerste keer dat je naar de eredivisie promoveert blijft je natuurlijk altijd bij.
Het mooiste zijn de successen met de dames van Hellas die ik 21 jaar onder mijn hoede heb gehad. Van aspiranten tot kampioen van Nederland. Dat heeft wel de meeste voldoening gegeven. Daarnaast het behalen van de A-satus met het Nederlands team. Dat was ook een enorme klapper. Met alle respect voor iedereen maar dat is een resultaat dat nog steeds staat en nog niet is geëvenaard.
Maar," zo besluit Alma, "als je ergens bezig bent is ieder punt dat je bereikt een belevenis. Maar deze twee dingen sprongen er voor mij echt uit."

Handbalstartpunt wenst Jan Alma en zijn vrouw Mieke nog veel mooie jaren samen en bedankt hen voor hetgeen zij voor de handbalsport in Nederland betekend hebben en nog zullen betekenen. "Ook de komende tijd zal ik nog tijd tekort komen," eindigt Jan, "met waar ik overal mee bezig ben. Alleen de stress ben ik kwijt en dat maakt dat het allemaal een stuk rustiger wordt..."